Walaaaaaaaaang!!!! Tulugaaaaaaaaan!!!! Nyahahaha!!!!!Part 1

Nyahahaha!!!!!!!! Nakalipat na rin sa wakas!!!!!!!!! Nyahahaha!!!!!!!! Ngayon ko lang talaga nalaman na sobrang hirap maglipat!! Lalo na kung ang layo ng lilipatan nyo! Nyahahaha!!!!! Mas madali magempake kaysa magayos ng gamit pagkatapos lumipat. Nyahahaha!!! And to top it all, wala akong tulog!!!!!!! Nyahahaha!!!!!!! Maybe meron lang akong 20-25 mins ng pagtulog pero yun lang. Nyahahaha!!!!!Ikwekwento ko na lang ang aking ginawa ng Friday as Saturday kasi ayun yung time na lumipat kami.........

Friday ng umaga na gising ako ng mga 7. Kumain, naligo at naghanda kasi ipapablesss na min yung bahay na lilipatan at ang sabi na min sa pare ay 10 o'clock na min siya susunduin sa parish. Binaba rin na min yung iba pa na min na gamit pati yung mga ipapabless na mga images. Habang nilalagay na min yung mga gamit sa trunk biglang meron akong na-amoy na sobrang lansa!!!Ayun may nagdeposito na askal sa harap ng bahay na min!! 'Nak tokwa naman o!! Sa tanaw'ng buhay ko na nakatira doon natiis ko ang mga deposito ng mga askal except iyon. Ewan ba na min kung bakit laging ginagawang banko tapat ng bahay namin. Anyway mga 9 umalis na kami ng bahay pero nakarating kami sa parish ng 10:30!!! Pesteng trapik!!! Nyahahaha!!!!!!! Hinantay na min yung pare ng konti kasi amy dumating bigla nababae na magpapabless ng kotse at inaasikaso nya yung caterer para bukas. Kasi yun pala yung pari bago rin sa 'hood at installation nya na bukas kaya kailangan pa ng mga pakain ek-ek. Paglabas nya ng opisina nya nagulat kami ng konti ng kapatid ko kasi Bumbay cya. Naku! sabi ko sa kapatid ko mukhang mapapalaban tayo sa ingglisan! Kahit marunong akongmaginggles di ako sanay na gamitin ito sa isang conversation. Nyahahaha!!!!! Ayun pagupo sa kotse aba! nagtagalog!!! Nyahahaha!!!!!!! Astig pala e! Si father pala taga-India na pinadala sa 'pinas. Marunong siya magtagalog kasi nag-aral siya sa UST. Ayun kwentuhan muna si father at parents ko habang papunta ng bahay. Yung bahay naman mga 5-10 mins lang ang layo saparish kaya di masiyadong matagal ang usapan nila. Pagdating sa bahay binaba na min yung mga images na ipapabless. Inayos na min sa table yung mga images, nagsindi ng kandila at nagsimula ng magdasal. Binasbasan ng pare ang lahat ng mga kuwarto. Nadumihan pa nga ng pintura yung pari kasi may pinapatuyo yung karpintero na cabinet sa likod ng bahay. Ayun natamaankaya nalagyan. Mabuti konti lang. Pagkatapos magpabless at tanggalin ang mantsa sa damit ng pari tinanong ng dad ko si father kung gusto niyang sumama sa amin for lunch. Ayaw naman ng pari kasi sayang yung oras kasi nga aayusin nya pa yung installation nya bukas. Ininvite nya rin kami sa parish para makapagsimba na rin kami. Pero bago siya hinatid ng dad ko nagkwentuhan pa sila ng konti.Nasabi naman ng dad ko na nagplaplay ako pati brother ko ng mga musical instruments kaya gusto pa kaming i-recruit ni father sa Youth Choir na binubuo niya. Sabi na lang muna na min pagiisipan pa na min kasi busy na rin ako pagdating ulit ng school year kasi 4th year na nga ko. Nyahahaha!!!!!!! Pero after ko napagisip-isip mukhang gusto ko na rin sumama. I dunno why but i'm more efficient whenI have a lot of things to do. Anyway after ihatid at ng dad ko si father binaba muna na min yung mga dinala pa na min galing sa isa pang bahay. After that kumain na muna kami. May gustong i-try na restaurant mom ko malapit lang sa house kasi marami talagang makakainan sa BF. Mga nagdrive kami ng mga ilang minutes lang at nakarating na kami sa Cafe Francais. It was kinda wierd kasiname ng restaurant Cafe Francais. Syempre aakalain mo french cuisine yung nandon pero most of the dishes in the menu were italian!. Nyahahaha!!!!!!!1 ang labo..... So ayun lapit yung waitress at kinuha order na min. My mom got Carbonara, my dad took some spicy pasta i forgot the type of pasta, my bro ordered Beef Steak with rice (gutom na kasi! NYahahahah!!!!) and I ordered tortellini. I miss the tortellini i ate sa North End(research nyo na lang ukng saan ito). Sobrang sarap e. Tortellini is a type of pasta. Parang maliliit na ravioli stuffed with different kinds of cheese na may white sauce(Magpost na lang kayo ng message sa chatterbox ko kung mali ang aking description). Habang hinihintay ang pagkain binasa ko muna yung likod ng menu kasi may isang list ng french words and phrases withenglish translations. Ayun i tried to pronounce all of them while listening to repeating mushy music. Nang dumating ang pagkain kumain agad ako coz i was really hungry. The surprising thing there was sobrang sarap ng food nila. The carbonara was good, the beef steak was really big and juicy, the spicy pasta was good(i really dont like spicy food coz it makes my right ear hurt a lot) and my tortellini was really scrumptious! After that kumain pa kami ng Apple Pie ala mode and some Chocolate cake. And it was really good too!!! Yun nga lang drawback lang ay expensive lang doon. Ewan ko ba kung bakit kumain pa kami doon lalo na at maraming gastusin woth the new house. Nyahahaha!!!!!!!! Anyway pagbalik na min sa bahay nagATANG muna kami. Atang ang tawag sa paghahanda ng mga gifts for the spirits sa isang bagong bahay. Kaya bumili kami ng mgafruits, candies, flowers and candles. May mga dwende kasi sa pocket garden sa harap ng bahay sabi ng psychic na dinala ng dad ko. Super cool nga e kasi mababait silla sabi ng psychic. Kaya sobrang good daw ang vibes sa bahay na min. Yey!!! Nyahahahaha!!!!!!!! Ayun nagdasal kami and all tapos umalis dad ko at bro ko kasi magwoworkout ang dad ko sa gym nila sa pinagtratrabahuhan niya. Kaya ang natirasa bahay ay ang aking inay, ako at yung dalawang carpintero na nagiinstall ng mga butas sa mga windows for the curtains.Buti naman the day before dinala ng mom ko na ang aircon from the old house to the new house. Kaya nakainstall na sa kuwarto ko. Kaya ginawa ko muna binuksan ko aircon ko at inaayos ko na yung mga gamit at damit ko sa closet ko kasi ayun yung mga naunang boxes na nailipat.Wala pa kasing kalaman-laman kuwarto ko kasi yung bed ko darating pa lang that afternoon. after noon biglang nasira yung aircon ko. Ayaw mag-off ewan ko kung bakit kaya tumawag muna kami sa naglilinis ng aircon na min. Tapos may binigay na directions sa kin kung pano ayusin. Okay na sana ang lahat kung tuyo lang ang pintura ng borders ng aircon ko. Masyadong malaki yung butas na ginawa nila dati kaya nilagyan na lang ng kahoy para mas magfit. Kakapintura pa lang kaya ayun...nalagyan ng pintura mga kamay ko. Pinabuhos ko na lang sa karpintero ng paint thinner yung kamay ko kaya sobrang baho ng kamay ko noon. Ayun lang naman nangyari doon. Dumating na dad at bro ko. Nadeliver na rin yung bed ko pati yung cushion ng bed ng parents ko.After that umalis na kami. Asar lang ako kasi di pa rin ako makatulog sa kotse kahit antok na antok na ko.

Pagdating sa bahay na isa sobrang daming tao. Dumating na yung pamilya nung caretaker ng bahay. Dumating na rin yung auntie ko galing sa probinsya. Ayun tulong-tulong sila sa pagpapack ng mga gamit na hindi pa tapos i-pack. Sa dami ng tao(kasi maliit lang yung bahay) napilitan kami ng aking kapatid na pumunta muna sa room ng parents ko. Tapos doon na rin kami kumain ng dinner at nanood ng TV and all. Parents ko nagnap muna kasi madaling araw kami lilipat. Ako di pa rin makatulog pati na rin bro ko. Syempre papalagpasin ko ba ang Fullhouse lalo na patapos na yon? Sobrang cute kasi ng story e. Nakakatawa pa. So from mga 8:30 hanggang 11:30 yun lang ginawa na min, manood ng TV, Nanood ng VJ Hunt finals sa MTV patin na rin ang Bubble Gang.
Itutuloy ang kwento.................

Tired and wierd...........

"I'm feeling the same way all over again;

Feeling the same way all over again;

Singing the same lines all over again;

No matter how much I pretend"

-Feeling the Same Way by Norah Jones

Nothing special today.......again. I feel a bit tired na from all the packing and lifting everyday.......Paano naman kasi gigising ka ng maaga, matutulog ka ng gabing-gabi. Actually yung matutulog ng gabing-gabi part walang kinalaman na sa pag iimpake. I also feel a bit wierd(actually i'm always wierd) kasi may nalaman ako kagabi na hindiko dapat sana nalaman.Ewan ko i felt this thing dati. I'm easily affected by the things happening around me. So ayun.......na ayos ko na dati. May balance na ulit pero after that thing nasira na naman. Ayun lang. Isang record sa aking blog!!!!!!! Ang pinakamaikling entry!!!!! Nyahahaha!!!!!!!!
Peace out. A-Town

Ang Taga-buhat bow

Nothing special to talk about right now. Napagod lang ako ngayong araw na ito. Pinack ko na kasi lahat ng damit ko kasi lilipat na kami ng bahay sa Saturday. Ayun na lang ipapack ko kasi napack ko na lahat ng aking gamit. Nakalimutan ko pa pala linisin ang aking desktop at ang aking bookshelves na kataas-taas. Kaya pinack ko na rin. Ayun pinack ko na lahat ng Old NBA cards ko, yung book na Cracking The SAT kahit 2001 edition, yung giant alkansya na mukhang hamburger, tapos yung mga books ko para sa review. Tapos habang nagaayos kami nagaaway kami ng aking kapatid kasi ang tamad-tamad niya. On leave ang dad ko ngayon kayapiniliit nya kami magayos kaagad. Umagang-umaga pa. Sobrang gulo ng kwarto namin magkapatid kaya nakikitulog lang kami sa kuwarto ng aming mga magulang. Since malalaki kaming lahat hindi kami kasya sa bed. So natulog ako sa aking trusty wonder cot!!!!! Nyahahaha!!!!! Maliit lang ang room so nakaharang ako sa cabinet ng parents ko. Kaya kung aalismom and dad ko ng kaaga-aga lagi akong ginigising. Ayun puyat pa ko so nakakatamad magayos ng umagang-umaga.
So from mga 8('di pa ko nakanood ng MTV Jukebox) hanggang 3 nag-ayos lang ako.

Pero in-between ng pagaayos nagkaroon naman ako ng mga break e. Habang gumagawa ng mga boxes nanood pa ko ng NBA Phoenix vs. New Orleans(Syempre panalo Phoenix). Nakanood pa ko ng Wowowee(jologs ko 'no? Nyahahaha!!!!!). Natawa ako don sa mga contestants na mali-mali ang binibigay na mga sagot. Nalaman ko na rin dahil sa aking trusty 24-hour soccer channel na naabandon ang game ng AC Milan at Inter Milan dahil sa katarantaduhan ng mga AC Milan fans.So ayun.......natapos ako ng 3. Naligo ako pagkatapos na pagkatapos. Nagpractice na kami ng aking kapatid para sa nalalapit namin na gig next Saturday. Naasar pa rin ako sa kapatid ko kasi lagi niya kinakalimutan ang mga pinaguusapan namin tungkol sa kanyang mga adlib sa violin. Pakatapos magpractice ay nanood muna ako ng TV. Biglang dumating ang aking inay dala-dala ang pinagawang stereo at ang mga lamps na inorder sa Regalong Pambahay, Sooooooo.....nagbuhat na naman ako galing ng mga gamit-gamit. Hindi na nga ako nakasama sa glorietta dahil dito. Pero okay lang NYahahaha!!!!!!! Pinayagan na akong lumabas ng aking ina after na min lumipat yey!!!! Balik na tayo sa aking kuwento. After magbuhat ginawa ko na lang ang aking weekday afternoon ritual ko ng panonood ng Ultraman at Naruto....NYahahaha!!!!!!! After that nagcomputer na lang ako hanggang ngayon.....di pa rin ako tapos sa dynasty ko sa NBA LIVE. Malakas na rin ata i think.....Si Lebron 96, si Wade 86, si Bosh 82, si Okafor 81, si Deng 78 tapos lahat na ng bench ko walang baba ng 60. Mga 4 or 5 years pa lang ata. Anyway ayun lang.yey

Peace out. A-Town. (Ain't sure with the peace out thing)

Korea Novelas and Anime.....

"Will I be there when you call me in the middle of the night; Will I keep the rain from falling into your life;I promise I promise; I promise I will"-taken from I Promise by Stacie Orrico

Mwuhahaha!!!!!!! After one week ngayon lang ulit ako nakapagupdate. Wala kasi akong inspiration atsaka tinatamad ako e. Nyahahaha!!!!! Ano ba ginagawa ko kahapon.......dapat kasi kahapon ako nag-update pero pinilit ako ng dada ko na sumama sa mom ko kasi daw ako dapat ang maghandle sa papaayos na stereo.
Kung kayat wala na naman ako kahapon buong araw. Nyahahaha!!!!! Kung saan-saan kami pumunta ng mom ko. Hinatid muna na naminang aking kapatid kasi meron siyang orchestra practice(soooooorry kasama sa orchestra...nyahahaha!!!!). Tapos pumunta naman kami sa may ADMU para isubmit ang grades ng bro
ko. Tapos punta kami sa may West Avenue para ipaayos yung stereo. Lumuluwa na kasi yung cassette player tapos natanggal pa yung sarahan nung cd player. Tapos punta kami ng Market! Market! para kumain. Dumaan ng saglit sa may MC Home Depot para maghanap ng door knobs. Pumunta ng Paranaque kasi....
ewan ko. Tulog ako e. Nyahahahaha!!!! Tapos sinundo na lang namin bro ko tapos naggrocery pa sa Shopwise.

Kahit nagmukha akong nagcucurd na gatas(kasi wala talaga akong ginawa) maganda naman rin kahapon. Kahapon na-contact ko yung mga old friends ko from my old school. They gave me there YM id's para pwede ko na sila kausapin ulit. Ano pa ba...oh yeah noong umaga ng iniimpake ko yung stereo yung na stuck kong
cassette tape. Yung cassette tape kong yun ang isa sa mga paborito ko. It's the official sound track of the hit anime about 10 years ago, You're Under Arrest (Taiho Shicauzo in Japanese [Halatang nerd no?]). Favorite ko yun kasi sobrang astig nung mga songs nung anime. Meron isang song na sobrang nakakaiyak yung Thank You, Love.
Gustung-gusto ko ng marinig yon ulit kasi matagal ko ng hindi naririnig. Gusto ko rin hanapin yung tab non para mapagaralan. Yung aliw pa don si Gino alam rin yung song tapos gusto nya rin na iplay namin kaso nga lang it's in japanese so magmumukha kaming ewan non kapag iperperform namin.Nyahahaha!!!!!!!

Well anyway walang kinalaman yan sa topic ko ngayon. Naaliw lang ako kasi nagpagod ako para sa wala. Nyahahaha!!!!!!! Ginawa pa kong kargador ng aking inay. Nyahahaha!!!!!!!! Basta aliw yung Sunday ko. Nanood ako ng Love Hina(wala naman masama kung manonood ka pa rin ng anime di ba? FYI: anime is really for teenagers
and adults because an aunthentic anime always have mild sex and violence). Fave ko rin yung show kasi nakakarelate ako sa mga situations ni Keitaro(yung male protagonist). Basta the episode was all about promises. Naalala ko yung sinabi doon ni Tita Haruka(tita ni Keitaro). It's so wierd, I get all my lessons from the wierdest places.
Kung hindi sa GTO sa Love Hina. Nyahahahaha!!!!!!!!!! Anyway ang sabi ni Tita Haruka in tagalog(syempre dinub nila), "Ang isang pangako ay tatagal hangga't may pusong naghihintay." Ano pa nga ba yung isa pa....oh yeah, "Ang isang pangako ay dapat tuparin lalo na kung mahalagang tao ang pinangakuan mo." Ayun sobrang aliw lang.

Akalain mo pa naman nung gabi nung Sunday may pinapanood kami ng mom ko sa Arirang na isang series Under One Roof yung title. Aliw yung series kasi nakakatawa e. Basta may kinalaman na naman sa promises. Anyway, may isang character named Yu-ri. Nung na sa High School pa lang sya sinabi ng first love/ best friend named In-Ho na aalis na siya ng Korea at
magaaral daw siya sa US. Ayun parang na-break yung heart ni Yu-ri. Kaya para di umiyak si Yu-ri gumawa siya ng promise. Babalik si In-ho after 5 years. Magkikita sila ng Christmas Eve sa park. Eh in between nung 5 years na yon na-aksidente yung family ni In-ho. Namatay yung parents nya pati yung bro nya na si Min-Ho(awww so sad).
Anyway to cut the long story short. Nagmeet sila after 5 years pero di alam ni Yu-ri na si In-ho yung namatay sa accident at hindi yung bro. Kaya ang lumabas at nagpakilala na In-ho ay si Min-Ho. Ginawa ni Min-Ho yon kasi laging sinasabi ni In-ho yung promise na yon sa kanya....awwwww. sniff sniff....nakakaiyak....Nyahahahaha!!!!!!!

After ko napanood yung Love Hina pati yung Under One Roof naisip ko na parang pinipilit ako ni God na isulat ko ito sa blog. Pero di lang doon nagtatapos....I dunno if you can call this as a coincidence or just plain wierd. This omen appeared in the guise of another korean series......my personal favorite FULL HOUSE!!!!!!! Basta sobrang astig
ang FULL HOUSE. Even ask Gino and Rach, full house is so cool. To cut the long story short si Jesse at Justin may date tapos hindi sumipot si Justin kasi pinuntahan niya si Lorraine. Tapos sobrang pissed off si Jesse. And that day was supposedly special. Pinaasa para sa wala. Nyahahahaha!!!!!!!

Tinatamad akong gumawa ng reflection para sa promise.....Wala akong maisip. Maybe next time. NYahahaha!!!!

Peace out. A-Town.

Am I really this kind of Fwendship?

You Are A Loyal Sidekick

While you aren't the most visable one in your group... You're always up for a good time or conversation And you stick with your friends no matter what You may feel underappreciated - but it only seems that way!

What Kind of Friend Are You?

Blades, Fockers and Trust

"Parang tiwala 'pag nasira na

Mahirap ng ayusin pa

Di kayang ipagdikit ang tiwala

Pag napunit"

-Choco Latte from Parokya ni Edgar

I.
Mwuhahaha! Happy Easter to everyone who celebrates Easter!!! To those who don't Good Day!! Well nothing exactly good to post. Ano bang ginawa ko yesterday...hmmmm....wala naman. Umalis si itay, inay at si 'lil bro para pumunta ng Alabang. Sa mall yata...i think. Nagpaiwanako ako kahapon kasi tinatamad ako at gusto ko lang maglaro buong araw(mwuhahaha!). 'Pag alis nila naglaro muna ako ng NBA Live 2005. Gumawa ako ng isang dynasty gamit ang fantasy draft(nakakatamad na kung ordinary na teams e. Halos lahat nagamit ko na mwuahahaha).Pagkatapos kong maglaro ay nanood muna ako ng Kill Bill Vol.1(Labo no? Black Saturday na Black Saturday manonood ng Kill Bill...pasaway!!) Habang nandun na ko sa good part nung film(kung saan na sila nagaaway don sa restaurant) biglang tumawag ang isa sa mga pinakamasamangtao sa balat ng sibuyas....tundundun!!!....si GINO!!!!(joke) Asar nga e!! Araw-araw tumatawag sa 'min tapos ginagalit pa ako(joke). Ayun so habang ginagamit ko yung isang tenga ko sa pakikinig sa film yung isa nakadikit sa telepono(multi-tasking nyahahaha!!!). Well yun lang naman ginawa kobuong araw. After dinner tinapos kong panoorin yung Seven Samurai. Made by one of the greatest directors ever....Akira Kurosawa(Kurosawa-san you have my vote for greatest director). Kung meron 'man sa inyong di nakakaalam ng Seven Samurai(madami) sabihin ko na lang yung plot.It's all about a farming town being attacked by robbers during harvest time. Since there all pissed by this. They hired samurais to kill the robbers. COOL!!!! The thing there is that most of the movies we watch today are based on the ideas of Akira Kurosawa (walang blood pare di kagaya ng Kill Bill). Even if the movie was 51 years old this yearI still enjoyed the movie(black and white pare). Oh yeah....Seven Samurai was so influential it's considered as one of the treasures of Japanese Cinematography and Japanese History cool. Will Go! Man be ever considered as a Filipino Cinematography Treasure!!! After ko manood ng Seven Samurainanood naman kami ng Meet The Fockers. Meet the Fockers was so cool. Sabihin ko na rin yung plot noon since marami na ang nakapanood doon. Basta si Gaylord bibisitahin niya ang kanyang parents for the weekend. But the catch is that kasama niya ang kanyang fiance at ang kanyang mgamanugang. Basta dun nagsimula ang lahat ng mga problema.
II.
I remember one line from the film na pwedeng magpahaba sa entry na 'to(para namang di pa mahaba yung naisulat sa itaas). Nasa kulungan si Gaylord, si Bernard pati si Jack. And Gaylord wanted to settle all his secrets and all his problems with his father and father-in-law. Basta nagaway siJack pati si Gay...or Greg. Basta sinabi ni Gaylord yung line na 'to kay Jack, "Why would you be in my circle of trust if you can't even trust the people in your circle of trust?!!"er....something like that. The thing is that Jack did not trust anyone. Even his wife and his daughter. Kaya ayuntinawag siya ni Little Jack na Ass Hole(nyahahaha!).
III.
Ano bang magandang explanation para sa trust....Trust i think is the biggest thing you will ever need in a relationship....any relationship. You can't call a relationship A relationship if you don't have trust. Hay.....ang hirap idiscuss ang Trust. I know i'll use an analogy(thank you Mrs. Aldana!!! Magagamit kona rin ang tinuro niyo! Rach thank you rin at ikaw ang nagbigay sa kin ng idea gumamit ng analogy) We could say that a loaf of bread is also like a relationship. And the yeast that makes the flattened[Jo! Ryan! remember this word?nyahahaha!=)] dough into bread is trust. Let's examine a bread with yeast and bread without yeast. A bread with yeast is bigger than a bread without yeast. A bread with yeast is tastier than bread without yeast.(well for me) Nakalimutan ko yung isa ko pang katibayan basta the thing is bread with yeast is better than bread without yeast. Okay balik ulit tayo sa trust. Trust ang nagpapalaki sa isang relationship. If two people have trust with each othermas may comfort sila sa isa't-isa kasi alam nila na walang gagawing masama ang isa't-isa. Kung may comfort, mas nakakapagexpress ang bawat isa kaya mas magkakaroon sila ng connection. Mas lalaki ang relationship. Connnected to the other explanation mas maganda ang lalabas na relationship.
IV.
O yon tapos na ang aking explanation sa trust. Kung meron man ulit akong maisip tungkol dito idadagdag ko na lang. Basta yung tatlong movies na yon sobrang ganda. If you want blood and gore kill bill is your thing. If cinematography and story go for Seven Samurai. If you want some fun and laughs Meet the Fockersang pinaka astig. O basta yon.
V.
Peace out. A-Town.nyahahaha!!!!

Storytelling time part 1

"Whereas, Simias, the rest of the world are of opinion that to him who has no sense of pleasure and no part in bodily pleasure, life is not worth having; and that he who is indiferrent about them is as good as dead." -Plato from his work "Phaedo"

Mwuhahaha!!!(tired of the ordinary haha!! so I made it a bit more sinister) It's almost been a week na hindi pa ko naguupdate. Ano ba ginawa ko for the past six days....wala naman nanood lang ako ng MTV and my favorite twenty-four hour soccer channel; nagpractice pa rin siguro ng NBA Live 2005 kung dumating man ang panahon na magkaroon na ng NBA sa WCG(World Cyber Games) may pambato ang 'Pinas. nyahahaha!! I still can't practice my Tennis skills until April comes 'coz everyone's busy in the house kaya walang maghahatid sa 'kin(nyahahaha!!! whatta wimp 'di naman slight lang). Actually a talagang reason ko kung bakit 'di pa ko naguupdate is that wala akong maisip na topicna pwedeng pagusapan na maiirelate ko kay Onizuka or to anything I experienced. Wala na naman akong maisip na kahit anong topic ngayon so i'll just tell....er....encode you a story. Disclaimer: This story has nothing to do with me or my friendships. So kung may umangal man na friendster ko.....wala lang. haha!!!! Wala rin 'tong title. This story is not a fairy tale nor is it an Aesop fable so this story does not have any moral(i think). Well the story goes like this.....

Once upon a time in a time far from our time. Maybe in the time of knights and dragons and all that stuff. There once lived a man named Dolor(yes you heard me a man with a girl name). A lot of people didn't like Dolor because the poor guyhas....leprosy. So Dolor was all alone. The only thing that kept him from feeling not so lonely was a dream that keeps occuring every night when he sleeps. The dream was always him walking in the middle of the night. While walking he suddenlysees an angel. A beautiful angel with broken wings. The angel was giving out her white hand signaling a gesture for help. Dolor saw the gesture and he ran to the angel. Then Dolor wakes up after that scene. And Dolor never stopped hoping that the dream will come true someday. Little do people know that Dolor was extremely talented. He knows how to play the lyre and the djembe. He also has a lot of knowledge of Astronomy, Astrology, Philosophy and etc. He also knows howto play a game where your objective is to kick a ball to the opponent's goal(wala pang name ang soccer 'non e).
II.
Enough introduction....While Dolor was walking in the grassy outskirts of Barca(Barcelona), he saw a blood-soaked man. Dolor ran to the man. He saw that the man was really hurt(duh).Bruises were all apparent on his chest. The man's head had a lot of cuts.He was also unconscious. Dolor was given a good heart so he carried the big albino guy(hindi si Silas) and they went straight to Dolor's cave home to get the Albino some medication. After some weeks the Albino was fit enough to speak andwalk. The Albino's name was Alegre. Dolor asked Alegre what happened to him. Why did Alegre was left there bloodied. Alegre then told his story....
III.
Alegre was also like Dolor....an outcast. Alegre was also talented. He knows how to play the guitar. He knows how to make macrame. He also likes to make a lot inventions. Now one time he saw one girl. The girl was beautiful. She was a very good singer. No one could match her singing ability. For the first time ever...Alegre fell in love. He wanted to get close to that girl....he wanted to learn more about her but something was stopping him. That girl was heir to the throne. The princess of the kingdom of Aragon(hanapin niyo sa google).The princess was away from her kingdom because she was looking for a husband....the guy who will be king. Her kingdom made a wager...if anyone could beat the princess in singing will be the rightful king. So a lot of bards and commoners took there there chances to be a future king. Alegre said to himself "What the heck!!! I'll take my chance just to get close to her." So Alegre fell in line waiting for his turn.When his turn came....everyone laughed. One bard said of course in Spanish "That guy won't be chosen!!! He's an Albino!!! mwuhahaha!!!" The herald of the princess was also laughing and he said of course in Spanish "Okay fine!!! Let the scoundrel make a fool out of himself." Alegre saw the princess. She wasn't laughing in fact she was smiling!! Her smile was more of being happy to see someone she likes. Then Alegre sang. Everyone was amazed.If they were Japanese they would be saying "UNBELIEVABLE!!!" in a wierd pronounciation. And the princess was making a look of awe.
IV.
After Alegre sang everyone fell silent. Everyone knew that he was a better singer than the princess. The princess said "He would be my king." But many got angry. Everyone said in Spanish "I was beaten by this outcast!!! No way!!! Let get him"Everyone was getting ready to beat Alegre when the princess said "Stop it! Leave him alone or else I'll order my knights to slit your throats!!!" Everyone stopped and went away. The nanny(yung yaya nung princess) said that they should look for anothercandidate. It's true no one will follow a king who is an outcast. Alegre was then out of the picture. But before the princess went away she left a piece of parchment. When the princess left Alegre took the parchment. The parchment was contained a message"Meet me in the beach when the moon is high"(translated: magkita tayo sa beach ng 12o'clock ng gabi). Alegre went there and that is where there love started..... Alegre and the princess would go there every night telling there tales. Sometimes the two would sing all night long. They became so close and all that stuff. Little do they know that someone was watching them.
V.
One time they were caught. The princess was taken away...crying. Alegre was taken by the princess' bodyguards. He was then tortured... And he was left all alone in the outskirts of Barcelona...dying. He then found out from the rumors of Dolor that the princess went back to Aragon and married some bard. Dolor added that the two were both happy with each other. After hearing those words Alegre weeped.... Seeing that what he said hurt the Albino, Dolor tried to comfort him. Well...because of this Dolor and Albinobecame friends. That was the very first time that Dolor saw someone he can call as a friend. Because of their love in music they made a performing troop. The two had their dream of becoming famous. They wanted to perform in Madrid, one of the greatest cities in Spain.Since they can't do it by themselves...they recruited other misfits to join their travelling band. As they travel from one small town to the other their band was slowly getting recognized.
VI.
As their troop camped for the night while travelling to Madrid, Dolor took a short walk before sleeping. As he was walking....he saw something falling from the sky. A sudden light came from the place where the thing crashed. The crash site was nearby so he ran to it.There he saw a beautiful angel who looked a bit hurt. Then, suddenly the angel stretched out her white hand signaling for help. Suddenly Dolor remembered this scene..it was the dream the occurs every night. He ran to the fallen angel. He touched her hand and they felt sowarm. A warm sensation that he never felt before. His heart was suddenly beating fast. Sweat suddenly rushed out from his forehead. Suddenly the angel opened her lips. She said, "Please....help me...." Suddenly she was unconscious. She carried her to their camp. Hetied bandages on the angel's wings. And in that moment he had the chance to really look at the face of the angel. It took only one look to tell that Dolor was falling in love for this angel. As he was looking at her intensively, the angel woke up.
VII.
To be continued tundundun

Nyahahaha! Grad day

"This is the high school life for me;

Just waiting for the next thing to see;

The friends we keep;

We took a daring leap;

Just to be who we want us to be"

-High School Life by group #5 sa music nung 2nd year music proj

written by George "sarhento" Pastor

I.

Haha! since malungkot yung first entry ko ngayong araw(see below)...gawin ko lang muna 'tong entry ito na masaya ng konti. Since nilagay na rin ni Ryan at Jo ito sa kanilang mga blogs ilagay ko na rin. Aliw manggaya. Nyahahaha! Okay it all started ng iinvite kami nila Jo and rach sa grad nila. Since walang transpo sila gino and ryan sumabay sila sa akin. Since 8 ng umaga grad ni rach kinailangan naming umalis ng maaga. Sabi ko kay Gino at Ryan na 7 ko sila sunduin sa may katips. Tapos naalala ko na kukuhanin namin kay rach yung tickets so kinailangan naming umalis ng mas maaga. So sinabi ko kay gino susunduin ko sila ng 6:30. Nagtxt ako kay ryan pero di niya nakuha agad e.

II.

Inaalarm ko cellphone ko ng 4:50 para may time ako para maligo and everything para 5:30 alis na ko ng bahay. Actually gising na ko ng 4 pero hinintay ko na lang mag 4:50 para bumangon kasi masyadong maaga naman ang 4 para magayos. Umalis ako ng bahay ng 5:30 tapos nandun na ko sa may waiting place ng 6. Tinawagan ko na si gino para sabihin na pumunta na siya sa waiting place. Since hindi pa nakakain ng breakfast si Gino dumaan muna kami sa may mini stop. Hala si Gino...Pepsi and Fish Crackers for breakfast. Well habang kumakain si Gino nakikining muna ako kay Norah Jones. Tapos biglang dumating si Raymond. Ayun umalis na kami at dun nagsimula ang aming pagka-high.

III.

Dumating kami sa Grace Christian ng mga 7 ng umaga. Tinawagan namin si rach para makuha na namin ang mga tix pero since high pa kaming 3 hindi muna kami pumunta sa loob nung school. Magiingay lang kasi kami doon e. Habang papunta kami doon sa may covered courts, nakita namin si Jo. Hindi pa nakukuha ni Jo tickets niya so hinintay na lang muna namin ibigay ni rach kay jo yung ticket bago kami dumiretso sa loob. Ayun so nandun kami hanggang 12.

IV.

Noong mga 12 o'clock, niyaya kami ng father ni rach na kumain sa KFC. Hindi naman kami makahindi kasi sobrang bait ng dad ni rach. Pagdating namin sa KFC sobrang haba ng pila. Since kailangan namin ihatid si Jo tinake out na lang namin yung food. Nakakahiya nga sa family ni rach at biglaan na lang kaming umalis. So from KFC dumiretso kami papuntang Makati para ihatid sila rach and jo. Sorry nga pala rach and jo kung mainit sa car. Kasing tanda na ng kapatid ko yung car e kaya may mga sira sira na rin iyon. Nagamit tuloy namin si Donita bilang pamaypay.

V.

Pagkatapos naming ibaba sila Jo at Rach pumunta kami sa bahay ng aking lola para tumambay.

Habang nandun kami, tumambay kami sa balkoniya ng aking lola. Ang lamig lamig nga don e. SObrang mahangin. Nagkwentuhan na lan kami habang hinihintay ang Giant Pizza na dala-dala ng unc ko. Kinuwento ko lahat ng ghost stories don sa 'hood pati yung urban legend ng may tunnel papuntang Japan sa may garden. Nang dumating ang unc ko with the pizza....CHIBUGAN NA!!!! Pinakita namin yung Go! Man movie namin pati yung EP ng band namin sa aking ninang and unc. Dahil doon na-late kami sa grad ni jo. Hindi naman ganun ka late mga 30 mins lang....

VI.

Pagdating namin don sa may St. Scho we met up with rach kasi di namin alam kung saan yung grad. Ayun sobrang ingay namin doon. Nahawa na nga rin si rach sa high namin. Wala mga yung 3 at nagkodakan sila. And these three were trying to take pictures of me na nakafront view smiling pero hindi nila magawa. Nyahahaha! Ayun after the grad umalis na hinatid ko na ulit sila ryan at gino sa katips. Hindi pa rin tapos ang highness namin. Nyahahaha!

Ayun lang. Konti ng nangyari no? Anyway Congrats ulit kay Jo at Rach

PEace out.A-Town.

Questions that I just want to ask

Sayang wala akong maisip na song para sa entry na ito.

_

Yehey! Pagkatapos ng dalawang araw makakapagupdate na ulit ako.Tinulungan ko kasi mom ko nung friday para maghanap ng ilaw para sa bahay.Tapos kahapon lang kasama ko si Raymond and Gino sa graduation nila Rach and Jo(Congrats ulit!!).Habang ako'y nagiisip ng topic na pwede pagusapan ngayon bigla kong naalalaang mga tanong na naiisip ko paminsan-minsan kapag wala akong magawa. It's a bit grim pero sa tingin ko naitanong na natin lahat 'to sa ating mga sarili. Kung hindi 'man siguromatatanong na lang natin ito 'pag matanda na tayo or in the verge of death. Gustong-gusto ko ng i-express feelings ko. 'Di ko naman masabi sa parents ko 'to kasi mapapagalitan lang nilaako. Well, thanks to this blog pwede ko ng sabihin. Nyahahaha!

My Questions are: Kung mamatay man ako bukas o sa makalawa...Sino kaya pupunta sa libing ko? Sino kaya iiyak at sino yung bibisita sa puntod ko? Sino kaya makakaalala sa 'kin kapag nasa langit o nasa impyerno ako? Siyempre parents ko pati bro ko iiyak. Atsaka yung mga relatives ko syempre pupunta.

Pupunta kaya mga friends ko? Maaalala kaya nila yung mga oras na kasama nila ako?Maaalala kaya nila yung mga kalokohan namin? Maalala kaya nila yung mga oras na wala kaming ginawa kundi tumawa at magmukhang gago sa ibang mga tao? Maaalala kaya nila yung mga gimik-gimik naginawa namin para pangpalipas oras? Maalala kaya nila yung mga hirit kong nakakatawa, corny o wala sa lugar? Maalala kaya nila yung mga beses na tinulungan ko sila sa pamamagitan ng 'pag bigay ng advice o yung paglaan ko lang ng oras sa mga problema nila?

Pupunta kaya mga kaklase ko? Maaalala kaya nila yung matabang nakasalamin na ang tahi-tahimik tuwing may klase tapos sobrang ingay tuwing break. Maaalala kaya nila ang beses na naubos lahat ng size 1, size 2 at size 4 kodahil kumukuha lagi sila sa 'kin ng papel tuwing may quiz? Maalala kaya nila ang mga beses na uminom sila sa jug ko?Nagpaalam man o hindi? Maalala kaya nila lahat ng mga beses na humiram sila sa 'kin ng mga ballpen, gunting o compass?Nagpaalam man o hindi? Maalala kaya nila yung mga oras na sumama ako sa mga outing ng klase kasi sobrang konti lang ang mga beses na 'yon? Maalala kaya nila yung mga beses na ngumiti na lang ako noonginaalaska ako? Maalala kaya nila yung mga beses na ginamitan ko sila ng "silent treatment" kapag sumobra na pangaasar nila sa 'kin? Maalala kaya ng mga kaklase ko yung mga beses na kinukulit ko sila? Yung mga beses na nagkaroon kami ng "teamwork" o "class unity"? Maalala kaya nila ang mga kontribusyon ko sa klase(kung meron man)? May magsasabi na rin ba sa wakas ng "Thank You sa lahat"?

Pupunta ba kaya SIYA? Pupunta kaya ang isa sa mga pinakamahalagang tao sa buhay ko? Pupunta kaya yung taong kinukulit ko lagi? Pupunta kaya yung taong kinakausap ako kasi kinakausap ko lang siya? Maalala kaya niyayung ilang beses na tinatry kong lumapit sa kanya para mas makilala siya? Maalala kaya niya yung mga oras na naghintay lang ako malapit sa kaniya?Hinihintay yung oras para tulungan siya sa mga problema niya sa buhay?Maalala kaya niya yung mga beses na nagsorry ako sa lahat ng kagaguhan ko(Come to think of it, lahat ng tao pinagsosorihan ko)? Maalala kaya niya yung mukha kong nakangiti kapag masaya siya kasi bihirang-bihirang ako ngumiti(even ask my friends)?

Sandali.........bakit puros tanong na lang 'tong entry na ito? Ewan I started with a few questions tapos bigla na lang lumabas na lang yung iba. Nyahahaha! Well, at least na express ko na rin lahat ng tanong ko sa buhay.

Peace out. A-Town